เรียนรู้ เพื่อ..ยอมรับ

posted on 11 Oct 2009 01:52 by taemoship

ได้มีโอกาสได้อ่านบทสัมภาษณ์ของคุณโจน จันใด

ในนิตยสารอะเดย์ฉบับล่าสุด

แล้วรู้สึกว่าการอ่านในครั้งนี้ได้แนวคิดใหม่ๆขึ้นมาในหัว

ทำให้รู้สึกว่าทัศนคติหรือความคิดมันสามารถปรับเปลี่ยนได้

อย่างไม่ยากเย็นนัก

ถ้าสมองและใจของเราพร้อมที่จะเปิดกว้าง เรียนรู้และยอมรับ

 

ความคิดในการใช้ชีวิตของคนเราปรับเปลี่ยนไปเรื่อย

ในวัยเด็กเราอาจมีความคิดความฝันที่สวยหรู

บางคนอาจอยากจะเป็นหมอ เป็นทหาร หรือเป็นดารา

เวลายิ่งผ่านไป ขีดจำกัดก็เริ่มสร้างกรอบให้กับชีวิต

เพราะความฝันที่สวยงามนั้น ไม่อาจเกิดขึ้นได้พร้อมๆกัน

ในตัวทุกๆคนในคืนเดียว

วันนี้ฝันดี แต่พรุ่งนี้เราอาจฝันร้าย

จะมีสักกี่คนที่โชคเข้าข้าง ฝันดีตลอดทุกคืน

 

ทุกคนอยากไปสู่ที่สูง ยิ่งอยากสูงเท่าไหร่ เราก็ยิ่งเหนื่อยเท่านั้น

พร้อมๆกับบางคนต้องตั้งคำถามกับตัวเองในบางครั้งว่า

มนุษย์เราเกิดมาทำไม?

หลายคนพยายามตั้งคำถาม

หลายคนพยายามหาคำตอบ

บางคนตอบว่า เราเกิดมาเพื่อเป็นคนดี

เราเกิดมาเพื่อใช้กรรม

เราเกิดมาเพื่อทำหน้าที่ของความเป็นมนุษย์

 

 

................................................ 

 

เรา

 

 

เกิด

 

 

มา

 

 

เพื่อ

 

 

มี

 

 

ความสุข

 

 

 

" โจน จันใด"

................................

คุณโจน จันใด คือผู้ก่อตั้งพันพรรณ
 
ศูนย์เรียนรู้เพื่อการพึ่งตนเองและศูนย์เมล็ดพันธุ์
 
ซึ่งพยายามให้มีการอยู่ร่วมกันในแบบพึ่งตนเองให้ได้มากที่สุด
 
ด้วยปัจจัยพื้นฐานที่จำเป็นในการดำรงชีวิตเพื่อความยั่งยืน
 
ทั้งการทำเกษตรธรรมชาติโดยรักษาเมล็ดพันธุ์พืชดั้งเดิมไปด้วย
 
และการสร้างบ้านธรรมชาติ(บ้านดิน)
 
บนพื้นฐานของการใช้พลังงานและเทคโนโลยีที่เหมาะสม
 
ให้รบกวนสภาพแวดล้อมน้อยที่สุด
 ..........................................
 
 
บทสัมภาษณ์บางส่วนในอะเดย์
 
 
 
ตอนแรกผมก็เป็นชาวไร่ชาวนาธรรมดา เข้าไปทำงานในกรุงเทพฯ 7 ปี
 
เป็นยามบ้าง เสิร์ฟอาหารบ้าง เป็นพนักงานโรงแรมบ้าง
 
ค่าแรงขั้นต่ำวันละร้อยบาท ผมก็ได้วันละร้อยบาท
 
แต่ผมไม่ชอบเพราะรู้สึกว่ามันเป็นงาน
 
................................................................
 
ผมทำงานมาก วันละ 8-12 ชั่วโมงทุกวัน
 
อาหารที่กินก็ก๋วยเตี๋ยวมื้อละถ้วย
ไม่ก็กระเพราไก่ไข่ดาว เป็นอย่างนี้ตลอด 7 ปี
 
เป็นเรื่องที่ทำให้คิดมากว่า
ทำไมคนต้องทำงานวันละ 8 ชั่วโมง
 
ทำไมคนทำงานหนักแล้วไม่พอกิน
................................................................  
 
 
ทุกวันนี้เราทำงานหนักยิ่งกว่าทาสทุกยุคทุกสมัย
 
เราทำงานหนักแล้วเราไม่ได้อะไรเลย
เรากินอะไรก็ได้เพื่อให้เรามีเวลาทำงานมากขึ้น
 
กินมาม่าทุกวัน กินบะ