ข้อคิดจากหนูแวน

posted on 19 Dec 2009 21:27 by taemoship

ปกติเป็นคนไม่ค่อยรักเด็กเท่าไหร่นัก

การที่จะเห็นเราไปคลุกคลีกับเด็กนั้น

ถือว่าเป็นไปได้ยากค่ะ

แต่มีอยู่วันหนึ่งได้รับโอกาสนั้น

เพราะปกตินอกจากจะทำงานประจำแล้ว

ก็จะไปช่วยแม่ขายของในทุกคืนวันเสาร์(ยกเว้นวันนี้)

 

 

และ

ในวันนั้นได้มีโอกาสรู้จักน้องคนหนึ่งชื่อน้องแวน

น้องแวนอายุประมาณ 8 ขวบ แม่เป็นแม่ค้าขายแคนตาลุปอยู่ในตลาด

 

 

 

 

น้องแวนพักอยู่กับแม่ในห้องเล็กๆในร้านนั่นเอง

คือใช้ชีวิตอยู่ในตลาดเลย

ตื่นตอนเช้าก็ไปโรงเรียนด้วยรถรับส่ง

ตอนเย็นก็กลับมาที่ตลาด

เป็นอย่างนี้อยู่ทุกวัน

.......................

 

 

 

จากการที่ได้พูดคุยกัน

น้องแวนเป็นเด็กที่ฉลาด และน่ารัก

มีความคิดที่ดูเหมือนจะมากกว่าเด็กในวัยใกล้เคียงกัน

แต่สิ่งที่น้องอาจจะขาดก็คือ เพื่อน

เนื่องจากที่ตลาดนั้น เด็กที่จะอยุ่ที่นั่นตลอดอาจจะน้อย

 

 

 

เราก็เลยต้องเป็นเพื่อนกับน้องแวนไปโดยปริยาย

 

 

ในคืนนั้นเอง

 

..............

 

 

 

ในช่วงเวลาประมาณเที่ยงคืน ซึ่งอาจจะดึกเกินไปสำหรับเด็ก

ขณะที่เราเตรียมที่จะหยิบหนังสือที่มักจะพกมาอ่านประจำ

เวลามาช่วยแม่ขายของ(ส่วนแม่ก็นอน..)

น้องแวนก็ออกมาจากห้อง

และชวนเพื่อนใหม่เล่นเกม

 

 

 

 

เกมแรกที่เล่น คือ xox(เรียกถูกป่าวหว่า)

ก้อห่างหายจากเกมนี้ไปนานแล้วอ่ะนะ

แบบว่าวัยมันเกินไปนิดนึง

แต่ก็นะ น้องอุตส่าชวนเล่น

หน้าตาเราก็ยังให้อยู่ ก็เล่นกะน้องเค้าซะหน่อย

สรุปว่าช่วงแรกๆน้องก็ชนะไป

หลังๆ เราปรับตัวได้ ก็เสมอๆๆกันไป

 

 

 

ส่วนเกมที่สอง ไม่เข้าใจอ่ะ น้องอธิบาย

 ก็ไม่เข้าใจ ก็เลยเลิกเล่น

 

แล้วก็เปลี่ยนไปพับกระดาษต่อ

 

 

 

ดูน้องเค้าจะมีความสุขกับการได้เล่น แบบมีเพื่อนดี

คุยโน่นคุยนี่

เราในฐานะที่ไม่ค่อยรักเด็ก ก็ยังสนุกไปกะน้อง

เพราะน้องเค้าเป็นเด็กน่ารักจริงๆ

 

 

ท่าทางพับอย่างตั้งใจ

สุดท้ายก็สำเร็จเป็นเรือ  แบบทีเราเคยพับตั้งแต่สมัยยังเด็ก

สารภาพว่าลืมไปแล้วว่ามันพับยังไง

เพราะไม่เคยพับมานานมากแล้ว

ตอนแรกจะสอนน้องพับ  ยังสอนไม่ได้เลย

 

 

 

 

แต่ในฐานะที่เป็นพี่

ก็เลยเสนอเกมให้น้องเล่นด้วยซะหน่อย

เป็นเกมอะไรไม่รู้ แต่จำได้ว่าเคยเล่น

ก็เลยเอามาเล่นกะน้อง

 

 

 

กติกาในการเล่นก็คือ

เขียนตัวเลขลงในกระดาษ แบบเขียนสุ่มลงในกระดาษ

จำนวนเท่าไหร่ก็ได้ เราเขียน 1-100

 

 

 

หลังจากนั้นก็แข่งกับน้อง วงตัวเลขหนึ่งถึงร้อยที่เขียนลงในกระดาษ

ใครวงได้ไว และวงได้เลขมากที่สุด

ก็ถือว่าชนะไป

 

 

ช่วงแรกๆที่เล่น เราก็ชนะ ชนะ ชนะ

เนื่องจากความตาไว

และอายุมากกว่า(เกี่ยวกันมั้ย ? ^0^')

 

 

 

จนน้องแวนเริ่มไม่สนุก

และเกิดอาการงอแง ไม่อยากเล่น!

 

เราก็เริ่มคิดว่า ถ้าเป็นอย่างนี้

เกมคงดำเนินต่อไปไม่ได้แน่ๆ

เลยคิดว่า คงต้องยอม

 

ยอม

 

ยอม

 

 

 

ยอมแพ้

และเริ่มได้เรียนรู้ว่า

บางทีการชนะ ตลอดไป

มันก็ไม่สนุกเลย

 

 

ถ้าเกมที่เล่นเราเป็นเพียงคนชนะ

เล่นแต่เพียงบทบาทเดียว

 

 

เราจะไม่ได้เป็นฝ่ายแพ้

และอีกฝ่ายก็จะไม่ได้เป็นฝ่ายชนะ

 

 

ถึงแม้ว่าเราจะเป็นฝ่ายชนะ

เราจะทนได้รึเปล่า

ที่จะไม่มีคนมาเล่นเกมกับเราแล้ว

บางทีถ้าปล่อยให้อีกฝ่ายได้ชนะบ้าง

ให้อีกฝ่ายได้มีความสุขบ้าง

 

มันก็ไม่ได้แปลว่าเราแพ้

 

 

ยอมแพ้

 

แต่

 

ไม่แพ้ 

 

 

 

ป.ล.1 คืนนั้นกว่าน้องจะเลิกเล่นด้วยก้อเกือบตีห้า

เล่นกะเด็ก ก็สนุกเหมือนกันแฮะ

ป.ล.2 พรุ่งนี้ใครไปงานสีสรรกรุงเทพ หวังว่าคงได้เจอกันนะคะ

ป.ล.3 ถ้าใครมีเกมอะไรสนุกๆ เล่นง่ายๆ ก็แนะนำได้นะคะ

เผื่อเจอน้องจะได้นำไปเสนอ

ป.ล.4 ใครกำลังอ่านหนังสือสอบอยู่ ก็สู้ๆนะคะ เด๋วพี่ปลูกผัก

เป็นกำลังใจให้

 

Comment

Comment:

Tweet

ชนะอย่างเดียวไม่สนุกหรอก..
มีบางคนต้องพัฒนาคู่แข่งให้ดีขึ้นเพื่อที่ การแข่งขัน จะได้สนุกขึ้น

#28 By Foxy old rabbit on 2011-01-14 15:15

น่ารักเนาะ
แกล้งยอมแพ้
ยอมแพเต่ไม่แพ้

big smile big smile big smile

#27 By Messarin on 2010-05-23 19:13

แพ้บ้างชนะบ้างได้รสชาติชีวิต...

นอนดึกจังsad smile

#26 By wesong on 2009-12-21 00:39

การแข่งกัน บางครั้ง ความสุขก็มาจากการแบ่งปันมากกว่าแก่งแย่ง แม้จะเป็นสิ่งเล็กๆก็ตาม
จริงด้วย !

การที่เราชนะตลอดมา

มันไม่สนุกเลย
,,

#24 By ลูกเสี่ย on 2009-12-20 20:18

ใครกำลังอ่านหนังสือสอบอยู่ ก็สู้ๆนะคะ เด๋วพี่ปลูกผัก เป็นกำลังใจให้


ปาดโถ๊ววว เป็นกำลังใจที่ดีมากๆ เลยค่ะ ฮ่าฮ่า


ปกติชลก็ไม่ถูกกับเด็กค่ะพี่แต แต่ถ้าน้องมาแนวคุยรู้เรื่องอย่างนี้
ก็คุยด้วยง่ายหน่อย

อย่างน้อย... เด็ก ก็ทำให้เราคิดอะไรหลายๆ อย่างได้บ้าง
big smile

#23 By ryugu on 2009-12-20 18:24

เห็นเด็ก ๆ มีความสุข เราก็มีความสุขไปด้วยนะ..big smile big smile

#22 By kriangkrai on 2009-12-20 15:20

surprised smile

#21 By ♥ ช้างต้น on 2009-12-20 13:43

^
^
^
^

มีคุณลุงแอ๊บแบ๊วด้วย question

#20 By I am Par. (LastLight) on 2009-12-20 10:47

เป่ายิ้งฉุบ!!! << เขียนถูกไม๊เนี่ย

big smile

เจอกันค่ะ big smile

#19 By I am Par. (LastLight) on 2009-12-20 10:46

ใช่ครับ บางทีเราก็ต้องยอมให้อีกฝ่าย และการยอมก็ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ แต่เป็นการเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายยิ้มออกมาได้ นั่นต่างหากที่เรียกว่าความสุขopen-mounthed smile

#18 By แทณนี่แหละ on 2009-12-20 10:14

พี่เคยเล่นหล่ะเกมนี้ วงกลมตัวเลข แต่ส่วนใหญ่กระดาษมันจะขาดก่อนเพราะแย่งกันวง

เที่ยวเผื่อด้วยนะจ๊ะ ไปกันสองคน แต่ขากลับต้องมีเพื่อนๆเพิ่มอีกแน่ๆเลยbig smile

#17 By โต๊ะคิ้งส์ on 2009-12-20 09:45

ผลัดกันแพ้ ผลัดกันชนะ..win win ทั้งคู่ค่ะ big smile

ไม่มีใครมีความสุข ที่ต้องแพ้ตลอดกาล..

และไม่มีใครที่จะแพ้ตลอดกาล..ถ้ามีความพยายาม

น้องแวน เก่งจังค่ะ big smile
ยอมแพ้..แต่ไม่แพ้
ชอบคำนี้จังคะ...
เผื่อเอาไปใช้กับชีวิตตัวเองบ้าง
...ไม่ได้แพ้ แต่ชนะใจตัวเองตะหาก

นู๋แวนเป็นเด็กน่ารักจิง-จิงคะ
บางที..เด็กๆ แค่มีคนเล่น คนคุยด้วย
เค้าก้อรู้สึกว่ามีเพื่อนแล้วคะ
เห็นด้วยอย่างยิ่ง...


เวลาเล่นกะเด็ก แล้ว "แกล้ง" แพ้
เด็กจะมีความสุขมากๆ

ยอมแพ้ตลอด เพราะชอบเห็นเด็กยิ้ม

ความสุขของเด็กก็ง่ายๆ แค่นี้เอง
big smile

#14 By TaNYa ~ PoNd on 2009-12-20 02:29

ลืม

เกมส์อะไรที่พี่แตว่ามา

ผมไม่เคยรู้จักเลยฮับ

เกมส์อะรั้ยเก๊าเก่า ฮ่าๆ

#13 By k_i on 2009-12-20 01:28

วันนี้เรื่องน่ารักมากครับสาวแต

ปรัชญาจากตลาดสด

ยอมแพ้แต่ไม่แพ้

ว่าแต่น้องคนนี้รึเปล่าที่บอกอนาคตสวยแน่ๆ

ถ้ามั่นใจก็จัดมาเลย ถ่ายเด็กซะหน่อยจะเป็นไรไป ฮ่าๆ

เด็กน้อยวันนี้คือสาวน้อยในวันหน้า

^ ^

ปล.พรุ่งนี้ไปถึงแล้วก็โทรมาเน้อ

#12 By k_i on 2009-12-20 01:27

เกมวัว! OX
เอ...พี่จะปลูกผักเป็นกำลังใจให้ question

#11 By Tide on 2009-12-20 00:51

ไปยากเหมือนกันนะ
ส่วนใหญ่ข้าพเจ้าลง BTS ตรงราชเทวีแล้วต่อรถอ่ะ
แต่ถ้ามาจากอ่อนนุชลงสนามกีฬาอาจจะใกล้กว่า
เอ๊ะหรือต่อ MRT ไปขึ้นตรงหัวลำโพงดีนะ
สรุปคือไปไม่เป็นอ่ะ ไปกะพี่แท็กซี่ตลอด sad smile sad smile sad smile

#10 By sky -_- on 2009-12-20 00:29

ยอมแพ้แต่ไม่แพ้

เหอะๆๆ

ยอม เพื่อ มิตรภาพ ,, ^^

#9 By TANIZE on 2009-12-20 00:18

ผู้หญิงเค้าต้องเล่นตบแปะกันสิ นางเงือกน้อยไรงี้
ไม่ก็หมากเก็บ เด็กสมัยนี้เค้ายังเล่นกันอยู่แมะ

ส่วนเด็กผู้ชายก็ลูกข่าง ลูกแก้ว ทอยเหรียญไรทำนองนั้น

ตอนอยู่ม.ปลายข้าพเจ้าเล่นเกมดีดเสื้อในเพื่อนผู้หญิง อุ๊บส์ ไปดีก่า sad smile

พรุ่งนี้เที่ยวเผื่อด้วยยยยยย อยากกินโรตีมะตะบะตรงหัวโค้งตรงข้ามป้อมพระสุเมรุ

#8 By sky -_- on 2009-12-20 00:08

เกมวงกลมตัวเลขในกระดาษนี่เคยเล่น อิอิ
มันส์ดี แย่งๆกันวง big smile



ชนะบ้าง แพ้บ้าง
เพื่อเรียนรู้รสชาติทั้งสองมุม

มีความสุขแล้วแบ่งปัน
เป็นการให้ที่งดงาม

big smile big smile big smile

#7 By The Traveller on 2009-12-19 23:40

ป.ล. จริงดิครับ ทำอาหารไม่เป็นเลย!!!

#6 By ขอบฟ้า on 2009-12-19 23:39

หนูแวนน่ารัก
และจริงอย่าที่คุณแตว่า
แพ้บ้าง ไม่เป็นไรหรอก
ยอมๆคนอื่นบ้าง ชีวิตราบรื่นขึ้นเยอะ

ชอบหนูแวนจัง ท่าทางเป็นเด็กดี

Hot!

พรุ่งนี้อาจไปงานสีสรรกรุงเทพค่ะ
ครับ

คนเราต้องยอมบ้าง เพื่อให้ความสัมพันธ์เป็นไปด้วยดี

ป.ล. ขอบคุณสำหรับ คอมเม้นท์ใน กลัว นะครับ

#4 By ขอบฟ้า on 2009-12-19 23:30

ถ้าสังคนเรามีคนที่รู้สึกแพ้มากกว่า

คนที่อยากชนะ

เราคงอยู่ได้อย่างมีความสุขมากกว่านี้

โลกแห่งการแข่งขัน ที่ไร้น้ำใจคงหมดไป

#3 By domifemty on 2009-12-19 23:08

น้องแวนน่ารักจังค่ัะ

เล่นกับเด็กสนุกดีออก เห็นแล้วคิดถึงเ้็ด็กๆแถวบ้านที่ ตจว.

#2 By I - P i x ~ * on 2009-12-19 23:01

อ่านแล้วมีความสุขจังแฮะ ...

Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By zealost on 2009-12-19 22:53